Tagarchief: hulpverlening

Als M. niet “binnenkomt”….

Ik kan nogal ontoegankelijk zijn. En dan bedoel ik niet dat je niet met kunt praten. Nee, ontoegankelijk in de zin van niks willen, nergens toe te motiveren, geen hulp willen, etc.  Zo’n situatie ontstaat heel soms. Best lastig als je dan nu juist mijn ambulant begeleidster bent en dus geacht wordt mij te helpen. Juist als ik het wel nodig heb maar ogenschijnlijk niet wil. Maar hoe kom je dan “binnen”? Lees verder

Hoe een C. een K. werd

C. gaat met pensioen. Een verassing voor mij? Nee hoor, niet bepaald. Ik weet haar leeftijd dus ja, dan komt er onvermijdelijk een moment dat ze besluit met pensioen te gaan. En dus moesten wij na 9,5 jaar samengewerkt te hebben op zoek naar een opvolgster.  En zoals wij alles op geheel eigen wijze deden, deden we dit ook op onze eigen manier. Eentje die mij wel paste en waarin ik zelf meedacht! Lees verder

WLZ-verhalen

Een beetje met “vierkante” ogen klap ik mijn laptop dicht. Een beetje glimlachend bedenk ik me dat werken achter een laptop echt niets voor mij is. Even is prima maar geen 1,5 uur achter elkaar. Iets wat de laatste paar dagen wel voorkomt. Maar deze keer heb ik het er voor over. Lees verder

De WLZ, het gesprek en het minsterie van VWS

Ik mag op gesprek! Over 3 weken al! Een beetje verbaasd over hoe snel het geregeld is. Al helemaal als je bedenkt dat ik voor het gesprek naar het ministerie van VWS in Den Haag moet. Want meestal gaat een gesprek plannen met een ambtenaar of gemeentelijke instantie toch iets lastiger. Waar ik over ga praten? Over het toelaten van mensen met psychische problematiek tot de WLZ. En in mijn geval dan specifiek mensen met autisme. Lees verder

Van ziek naar weer beter

Het overkomt me gelukkig zelden, ziek zijn. Bijna twee jaar terug was de laatste keer. Toen blogde ik over hoe ik ziek zijn beleef en wat dat met mij doet (Strontziek). Ik had dit jaar de stille hoop dat ik aan de griepepidemie zou ontsnappen maar helaas……..Gelukkig bleef het overgeven en de diarree me bespaard maar daar was dan ook alles mee gezegd. Dus de afgelopen week heb ik vooral veel op bed gelegen. Maar ja, dan word je langzaam beter en dan? Lees verder

Doelen, doelen, doelen (2)

Een beetje verbaasd, maar wel positief verrast, als ik zie hoe vaak mijn vorige blog over het stellen van doelen ( Doelen, doelen, doelen (1) ) gelezen is. Meer dan 1200 keer en dat is voor een onbekende blogger zoals ik echt veel! Blijkbaar is het iets wat leeft.
Er is dus vaak een verschil in het stellen van een doel tussen iemand met en iemand zonder autisme. Vele van ons worden, soms een jaren- of een heel leven lang, geconfronteerd met een niet passende manier van doelen stellen en/of aanbieden. En dat heeft consequenties. Lees verder